نسخه ۴۰۰ ساله ترجمه قرآن در كتابخانه ملی

نسخه ۴۰۰ ساله ترجمه قرآن در كتابخانه ملی به گزارش عطر حرم، نسخه ای از قدیمی ترین ترجمه های قرآن کریم در ارتباط با سال ۱۶۴۷ میلادی که از جانب «آندره دوریه» فرانسوی از عربی به فرانسه ترجمه شده در کتابخانه ملی نگهداری می شود.


به گزارش عطر حرم به نقل از روابط عمومی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، بالغ بر صدها نسخه ترجمه از قرآن کریم به زبان های مختلف همچون فرانسوی، آلمانی، انگلیسی، اسپانیایی، روسی، چینی و سوئدی در تالار ایران شناسی و اسلام شناسی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران نگهداری می شود.
بخشی از این ترجمه ها در جهان غرب انجام شده و بخش دیگری در ارتباط با آثاری است که در داخل کشور از جانب برخی موسسات و انجمن ها چون «جامعه المصطفی» جمع آوری شده است. به عبارت دیگر در این حوزه دو دسته منبع وجود دارد که دسته نخست در ارتباط با چاپ در خارج از کشور می شود و بخشی هم در داخل ایران به چاپ رسیده اند.
تعداد منابع در ارتباط با ترجمه های قرآن کریم به علت نقطه توجه پژوهشگران در مقایسه با سایر آثار در حوزه اسلام شناسی بیشتر است. اولین ترجمه های صورت گرفته از قرآن کریم اغلب از جانب کشیش ها و افرادی که در ارتباط مستقیم با مذهب بودند، انجام شده است. بخشی از ترجمه ها به حوزه اسلام پژوهی مرتبط می باشد و بخش دیگر به منظور تبادل نظر میان ادیان انجام شده است.
نسخه ای از قدیمی ترین ترجمه قرآن کریم که در سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران نگهداری می شود، در ارتباط با سال ۱۶۴۷ میلادی، حدود ۴۰۰ سال قبل است که از جانب «آندره دوریه»، سرکنسول فرانسه در استانبول انجام شده است. او برای اولین بار، قرآن کریم را به صورت مستقیم و بی واسطه از عربی به فرانسه ترجمه کرد.
به قول رئیس گروه ایران شناسی و اسلام شناسی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، این ترجمه برای اولین بار در سال ۱۶۴۷ میلادی در پاریس منتشر گردید و تا سال ۱۷۷۵ میلادی چندین بار تجدید چاپ شد و به علت دقت بالای مترجم در انتقال مفاهیم قرآن، بعنوان منبعی برای ترجمه قرآن به سایر زبان های اروپایی مورد استفاده قرار گرفته است.
دیگر ترجمه ای که از قرآن کریم به زبان فرانسه در تالار ایران شناسی و اسلام شناسی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران نگهداری می شود از جانب آلبرت کازیمیرسکی در سال ۱۸۵۹ میلادی صورت گرفته است.
کلود اتی ین ساواری خاورشناس فرانسوی یکی دیگر از مترجمان قرآن به زبان فرانسوی است که در سال ۱۸۸۳ میلادی این ترجمه را انجام داده است.
در سالهای اخیر هم آثار جدیدی به چاپ رسیده است. پرفسور یاکو هامین آنتیلا، اسلام پژوه فنلاندی در سال ۱۹۹۵ دو اثر مهم قرآن کریم و شاهنامه فردوسی را ترجمه کرد.
در ارتباط با منابع ترجمه شده انگلیسی قرآن کریم که در سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران موجود است میتوان به ترجمه جورج سیل در سال ۱۸۲۵ میلادی اشاره نمود. این اثر هم به صورت مستقیم از زبان عربی ترجمه شده و از این جهت بسیار حائز اهمیت می باشد.
از دیگر ترجمه های قرآن کریم به زبان انگلیسی میتوان به ترجمه آلودوموریس وری اشاره نمود، این کتاب که در سال ۱۸۸۲ به چاپ رسید جزء ترجمه های قدیمی قرآن کریم به زبان انگلیسی به حساب می آید.
آلمانی ها هم در حوزه اسلام پژوهی حضور چشم گیری داشته اند، اما در حوزه ترجمه قرآن، «تئودور نُلدِکه» سرآمد مترجمان آلمانی است. این مترجم در سال ۱۸۶۰ میلادی قرآن را ترجمه کرده است. در بعضی از ترجمه های قرآنی، اسلام پژوهان غربی تفسیر هم آورده اند که میتوان به اثر «نُلدِکه» اشاره نمود.
علاوه بر ترجمه ها و تفاسیر قرآن کریم مجموعه ای از فرهنگ ها و دایره المعارف های قرآنی در تالار ایران شناسی و اسلام شناسی کتابخانه ملی ایران وجود دارد که میتوان به مجموعه شش جلدی انتشارات بریل اشاره نمود که جزء کتاب های پایه و مرجع به حساب می آید و برای کاربران و پژوهشگران قرآن شناسی منبع مهمی است.
بخشی از آثار پژوهشگران در ارتباط با منابع اسلام شناسی در ارتباط با مطالعات تطبیقی می شود که همچون میتوان به وجود آثاری در کتابخانه ملی ایران با عنوان هایی چون «قرآن و حقوق بشر در اسلام» منبعی سیزده جلدی و «قرآن و دانش انسان» اشاره نمود.
توجه به آداب و سلوک در ماه رمضان و خاصه مراسم شب احیا در سفرنامه ها به خوبی به چشم می خورد به صورتی که سیاحانی چون «شاردن»، «کمپفر»، «کاتوف»، «پترو دلاواله»، «فوروکاوا»، «ماساهارو» و «رنه دالمانی» در سفرنامه های خود به جنبه های مختلفی از ماه رمضان و روزه داری ایرانی ها مانند بیدار شدن در وقت سحری، نخوردن و نیاشامیدن در طول روز، شلیک توپ در میادین شهر به وقت سحر و افطار و شور و شوق میان مردم و کسبه به منظور تدارک و آماده شدن افطاری اشاره کرده اند.
«انگلبرت کمپفر» پزشک و طبیعی دان اهل آلمان که در عهده شاه سلیمان صفوی به ایران آمده بود در سفرنامه خود به مراسم های افطار و نیایش های شبهای قدر و رفتن مردم به مساجد اشاره کرده و مطالبی را درباره شب زنده داری و نیایش ایرانی ها در ایام ۱۹، ۲۱ و ۲۳ ماه رمضان نوشته است.
همینطور «پیترو دلاواله» سیاح ایتالیایی در سفرنامه خود به شب شهادت حضرت علی (ع) و دسته های عزاداری که مردم در این ایام برگزار می کرده اند، اشاره نموده است.




منبع:

1400/02/16
18:07:59
5.0 / 5
188
تگهای خبر: ادیان , اسلام , پزشك , دانش
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
نظر شما در مورد این مطلب
نام:
ایمیل:
نظر:
سوال:
= ۸ بعلاوه ۱
عطر حرم

atreharam.ir - حقوق مادی و معنوی سایت عطر حرم محفوظ است

عطر حرم

عطر و ادکلن و اسانس