حضرت عباس(ع) در آیینه کلام هفت امام معصوم از بصیرت نافذ تا مقامی که شهدا به آن غبطه می خورند
به گزارش عطر حرم، حضرت ابوالفضل العباس(ع) در فرهنگ شیعه نماد وفاداری، ایثار و ولایت مداری است. روایات نقل شده از پیامبر اکرم(ص)، حضرت زهرا(س) و ائمه اطهار(ع) تصویری روشن از جایگاه بی بدیل ایشان عرضه می دهد؛ شخصیتی که به قول امام سجاد(ع)، در پیشگاه خداوند مقامی دارد که همه شهدا در روز قیامت به آن غبطه می خورند و به تعبیر امام صادق(ع)، از بصیرتی نافذ و ایمانی استوار برخوردار بود.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، حضرت ابوالفضل العباس(ع) تنها پرچمدار کربلا نبود؛ او نماد وفاداری، ایثار، بصیرت و ولایت مداری در تاریخ اسلام است.
امام سجاد ضد السلام: «خداوند، عمویم عباس را رحمت کند که با ایثار و از خودگذشتگی، در راه برادرش جانبازی کرد تا آن که دست هایش قطع شد و خداوند به جای آن، دو بال به او داد که با آنها به همراه فرشتگان در بهشت پرواز کند؛ همان گونه که برای جعفربن ابوطالب قرار داده شد. عباس را در پیشگاه خداوند منزلتی است که در روز قیامت، همه شهدا به آن غبطه می خورند»
پیامبر اکرم صلی الله ضد وآله: در کتاب الکبریت الاحمر آمده است که در رؤیایی صادقه، حضرت رسول صلی الله ضد و آله به حضرت عباس فرمودند:
«أقرّ اللهُ عینک، فأنتَ بابُ الحوائج وَ اشفَع لمَن شئتَ»؛ «خداوند چشمت را روشن گرداند، تو باب الحوائج هستی، از هر که خواستی شفاعت کن» (کبریت احمر فی شرایط المنبر، محمد باقر بیرجندی)
امیرالمؤمنین علی ضد السلام: در کتاب معالی السّبطین آمده است که در آن هنگام که حضرت علی ضد السلام در بستر شهادت بود، عباس را طلبید و او را به سینه اش چسبانید و فرمودند: وَلَدی وَ سَتَقرُّ بکَ فی یوم القیامة»؛ «به زودی چشمم در قیامت بوسیله وجود تو روشن می شود». (معالی السبطین، حائری مازندرانی)
حضرت زهرا سلام الله علیها: در روایت آمده است که وقتی روز قیامت بر پا می شود، پیامبر اکرم صلی الله ضد وآله به امیرالمومنین ضد السلام می فرمایند: به زهرا بگو، برای شفاعت و نجات امت چه داری؟ علی ضد السلام پیام آن حضرت را به حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها می رسانند و ایشان در پاسخ می گوید: «یا امیرالمؤمنین! کفانا لاجلِ هذا المقامِ الیدانِ المَقطوعتانِ مِن ابنی العباس»؛ «ای امیر المؤمنین! دو دست بریده پسرم عباس برای ما در مورد شفاعت کافی است» (معالی السبطین، حائری مازندرانی، ج ۱، ص ۴۵۲)
امام حسین ضد السلام: آن حضرت در عصر روز تاسوعا، در هنگامه ای که دشمن جنگ را آغاز نمود، خطاب به برادر فرمود: «َ یَا عَبَّاس إرکَب بِنفسی أنت تَلقاهُم وَ اسئَلهُم عمّا جائهُم …»؛ «عباس، جانم به قربانت! سوار بر اسب شو و نزد دشمن برو و از آنها بپرس برای چه به اینجا آمده اند». (الإرشاد، شیخ مفید، ج ۲، ص ۹۰)
امام سجاد ضد السلام: «خداوند، عمویم عباس را رحمت کند که با ایثار و از خودگذشتگی، در راه برادرش جانبازی کرد تا آن که دست هایش قطع شد و خداوند به جای آن، دو بال به او داد که با آنها به همراه فرشتگان در بهشت پرواز کند؛ همان گونه که برای جعفربن ابوطالب قرار داده شد. عباس را در پیشگاه خداوند منزلتی است که در روز قیامت، همه شهدا به آن غبطه می خورند» (امالی، شیخ صدوق، ص ۴۶۲)
امام صادق ضد السلام: عمویم؛ عباس، بصیرتی نافذ و ایمانی محکم داشت. او به همراه برادرش حسین ضد السلام جهاد کرد و به افتخار شهادت رسید. (عمدةُ الطالب فی أنساب آل أبی طالب، ابن عنبه حسنی، ص ۳۲۷)
امام هادی ضد السلام: در بخشی از زیارت ناحیه مقدسه امام هادی ضد السلام از زبان آن حضرت امده: «سلام بر ابوالفضل العباس پسر امیرالمؤمنین؛ آن که با کمال از خود گذشتگی، ایثار و برادری، جانش را نثار برادرش حسین کرد؛ آن که دنیا را وسیله آخرت قرار داد؛ آن که خویش را فداکر نمود؛ آن که نگهبان دین و سپاه حسین بود؛ آن که تلاش بسیار برای آب رسانی به لب تشنگان نمود؛ آن که دو دستش در راه خدا قطع شد. (المزار الکبیر، ابن مشهدی، ص ۴۸۶).
منبع: تبیان
بطور خلاصه به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، حضرت ابوالفضل العباس(ع) تنها پرچمدار کربلا نبود؛ او نماد وفاداری، ایثار، بصیرت و ولایت مداری در تاریخ اسلام است. عباس را در پیشگاه خداوند منزلتی است که در روز قیامت، همه شهدا به آن غبطه می خورند پیامبر اکرم صلی الله ضد وآله: در کتاب الکبریت الاحمر آمده است که در رؤیایی صادقه، حضرت رسول صلی الله ضد و آله به حضرت عباس فرمودند: أقرّ اللهُ عینک، فأنتَ بابُ الحوائج وَ اشفَع لمَن شئتَ ؛ خداوند چشمت را روشن گرداند، تو باب الحوائج هستی، از هر که خواستی شفاعت کن (کبریت احمر فی شرایط المنبر، محمد باقر بیرجندی) امیرالمؤمنین علی ضد السلام: در کتاب معالی السّبطین آمده است که در آن هنگام که حضرت علی ضد السلام در بستر شهادت بود، عباس را طلبید و او را به سینه اش چسبانید و فرمودند: وَلَدی وَ سَتَقرُّ بکَ فی یوم القیامة ؛ به زودی چشمم در قیامت بوسیله وجود تو روشن می شود. سوار بر اسب شو و نزد دشمن برو و از آنها بپرس برای چه به اینجا آمده اند.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان عطرحرم در مورد این مطلب