کربلا نرفته ها ناامید نشوند کاری که همه را زائر امام حسین (ع) می کند
به گزارش عطر حرم، شاید شماهم مثل میلیونها عاشقی هستید که سال جاری امکان رفتن به سفر کربلا را نداشتند اما دوست دارند زائر امام حسین (ع) باشند.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، تنها دو روز مانده به اربعین حسینی و اغلب زوار کربلای سیدالشهدا خودرا به سرزمین عراق رسانده اند. سفری که بی گمان در خاطر جمعی میلیونها عاشقی که هر ساله تجربه حضور در اجتماع میلیونی پیاده روی اربعین را دارند، همان فصل مشترکی است که عشق، همدلی، نوع دوستی و ده ها حسنه اخلاقی را در خاطره ها یادآوری می کند. قرار نیست کسی هر سال جزو زوار این مسیر باشد تا بداند هر آن چه از زیبایی های این مسیر می گویند حقیقی تر از هر واقعیتی است؛ همین که یک مرتبه هم قدم زوار شده باشد، تجربه نابی از لحظات بی نظیر خدمت خادمان، یا صداهای آشنای تلاش خادمین برای دعوت از زوار به حضور در موکب ها و پذیرایی از آنها، یا تجربه چشیدن طعم گس چایی عراقی را چشیده باشد، می تواند درک کند نداشتن توفیق حضور در این اجتماع چه حسرت بزرگی است.
بنابر روایت مهر، اگر هر سفری آدابی دارد، پس زیارت اربعین با این بازنمایی میلیونی و عشق و ارادت مردم که هر کدام به شکلی بر معنویت این مسیر می افزاید، بی گمان با آدابی هم راه است. چه شستن ظاهر از کثیفی ها و پاک و پاکیزه در محضر امام حاضر شدن و چه تصفیه دل از زنگار بدی ها و سیئات، مقدمات این سفر است. اصلا نفس این زیارت نه صرفاً به امام رسیدن و بهره مندی از نور معنوی ایشان، بلکه همین پاک شدن دل، پالایش نفس و بریدن از تمامی بست های دنیایی است که انسان را با گذشت زمان به زمین و زمینیان سنجاق می کند.
برای زائر شدن دلت را راهی حرم کن
برای کربلایی شدن یک راه زیارت امام حسین (ع) و قدم گذاشتن در مشایه است. اربعین فرشش را زیر پای میلیونها زائر باز می کند، همان مسیری را پیش زائر می گذارد که جابر بن عبدالله انصاری بعد از شهادت اباعبدالله طی طریق کرد تا بویی از معرفت حسین بگیرد و نامش به عنوان دوست داران او ثبت گردد. این مسیر امروز با میلیونها زائر در جا پای قدم های جابر گام برمی دارد تا یک ارادت جمعی را به نمایش بگذارند. این ارادت ده ها پیام به غیر عشق به امام خوبی ها در دل خود دارد.
اگر شما هم جامانده اربعین اینروزها هستید و با هر تصویر و فیلمی که از کربلا می بینید دلتان راهی مشایه می شود، بدانید که تنها نیستید. خیلی های دیگر بواسطه مشکلات ریز و درشت امکان رفتن به این سفر را نداشتند و حالا جامانده این سفر محسوب می شوند. به این فکر کنید که شیعیان عربستان و بحرین زیر ظلم حاکمان خود امکان سفر ندارند، یا زوار هندی و پاکستانی به خاطر شرایط حاکم بر مرزها و دوری راه نمی توانند جزوی از زوار کربلا باشند. این به غیر از شیعیانی است که آن طرف کره زمین هزاران کیلومتر دورتر شاید تنها تصاویر کربلا را دیده باشند و هیچ وقت تصوری از زیارت نداشته باشند.
بعد منزل در مسافرت روحانی
در معارف دینی زیارت و زائر شدن محدود به حضور فیزیکی نیست. دل هم می تواند هم قدم با زوار باشد. بی قراری برای زیارت اهل بیت، که چشمه ای از محبت و پیوند به حضرات است، در طول تاریخ وجود داشته. چه بسا امروزه بواسطه وجود امکانات در حمل و نقل، امنیت سفر زیارتی آسان تر شده باشد. در گذشته زائرانی که به زیارت سیدالشهدا و یا حتی مشهد مقدس می رفتند تا ماه ها در راه بودند. بدین سبب سختی و مشقت در زیارت همیشه وجود داشته. از همین روست هرجا که روایات و سفارش هایی در باب زیارت بیان شده است، اشاره ای هم به زیارت از راه دور به انحای مختلف آمده است و این توجه قلبی به امام و خاندان را معطوف به زیارت فیزیکی نمی کند.
زیارت ائمه می تواند اقسام مختلفی داشته باشد. روایت مشهور از امام صادق(ع) هست که روزی یکی از اصحاب به نزد ایشان آمد و حضرت درباره ی زیارت سیدالشهدا از او سوال کرد که آیا هر روز مزار حسین علی را زیارت می کنی؟ وقتی حضرت جواب نه شنید، درباره ی زیارت در هر جمعه و هر ماه و هر سال را پرسید که جواب شنیدند گاهی در سال زیارت می نماییم. آنگاه حضرت فرمودند: «چقدر به حسین(ع) جفا می کنید.» اینجا امام صادق(ع) یک دستورالعمل برای زیارت سیدالشهدا به همه شیعیان می دهد. این سفارش بالاتر از آن که متوجه حضور فیزیکی باشد، متوجه حضور قلبی و توجه دلی به امام است. دلی که به یاد امام هر شب جمعه با سه بار «صلی الله ضد یا اباعبدالله» می تواند زائر امام حسین(ع) باشد.
ثواب کمک به هزینه زیارت
یکی از راه هایی که جایگزین زیارت حضوری است، تقبل بخشی از کمک هزینه سفر زائری دیگر است. هشام از امام صادق پرسید کسی که خودش بواسطه بیماری یا مشکلی نتواند به زیارت امام حسین ضد السلام برود و در عوض شخصی دیگر را روانه کند (هزینه هایش را بدهد)، چه اجری دارد؟
امام صادق ضد السلام در جای دیگری فرمودند: به ازای هر درهمی که خرج کند، خداوند همانند کوه احد برایش حسنه می نویسد. چندین برابر آن چه هزینه کرده را در همین دنیا به او برمی گرداند! بلاهایی را که فرود آمده تا به او برسد، از او می گرداند و از او دور می کند و مالش حفظ می شود.
حساب و کتاب کار برای خاندان حساب و کتاب کار دنیایی نیست، بخصوص اگر برای اباعبدالله باشد. کار برای خاندان را بزرگان دین و علما هم سفارش کرده اند. شیخ حسین انصاریان می گوید: ممکنست که یک حسنه، هفتصد برابر پاداش داشته باشد. اگر مصلحت باشد در جهان عطا می کنند اما اگر مصلحت نباشد، پاداش آخرتی عطا می کنند؛ اما یک حسنه را که آفریدگار به موسی بن عمران (علیه السلام) فرمود آن حسنه بر عهده من است و بنده ام را از دنیا نمی برم تا در همین دنیا چند برابر به او پاداش بدهم و آن اینست که اگر کسی یک دینار برای حسین من خرج کند، تا از دنیا نرفته است پاداش او را هفتاد برابر خواهم داد. توقع نداشته باشید که این هفتاد برابر در مال انسان باشد. گاهی می بینید پولی را در راه حضرت سیدالشهدا(علیه السلام) و برای فرهنگ ابی عبدالله(علیه السلام) و جلسات ایشان خرج کرده اید، اما خداوند متعال طور دیگری جبران می کند؛ مثلاً عمره ای نصیب شما می کند که در ذهن شما نمی آمده و شما را کمک می نماید که این عمره را با اخلاص انجام دهید.
درست در روزهایی که زوار بار سفر می بندند تا به سیل جمعیت عاشقان حسین در پیاده روی کربلا بپیوندند و از سویی مشکلات معیشتی دامن خیلی از مردم را گرفته است، یک عمل خیرخواهانه ساده از جانب افرادی که دغدغه کار خیر دارند، رسمی جدید را رقم زده است.
گروه ها و افراد زیادی این ایام آستین بالا زده اند با اجرای عمل پسندیده قرض الحسنه و یا کمک به هزینه های زوار سیدالشهدا سهمی در زیارت اباعبدالله و حرکت عظیم اربعین داشته باشند تا اگر فردی امکان حضور در اربعین را ندارد با کمک هزینه اشخاص دیگر عازم سفر کربلا شود. آدم هایی پای کار آمده و واسطه شده اند تا افرادی که نیازمند کمک مالی هستند را به افرادی که امکان پرداخت هزینه های سفر را دارند پیوند بزند و این اتفاق سبب ایجاد گروه ها و مجموعه هایی شده که کار رساندن دو گروه را بهم دارند.
با این کار هم عاشقی عازم سفر اربعین می شود و هم کسی که توان رفتن ندارد شریک زیارت بدون مرز اباعبدالله خواهد شد تا ثابت کند زائر شدن و زیارت رفتن تنها به قدم زدن در راه نیست؛ هرکسی می تواند کیلومترها دورتر از کربلا باشد اما با یک عمل ساده اسمش در میان کربلارفته ها بنویسد و در ثواب زیارت شریک شود. اقدامی که در کنار خادمی هزاران عراقی و زیارت میلیونها زائر، فرهنگی از همراهی و همدلی و کمک را در خود جای داده است.
خلاصه اینکه قرار نیست کسی هر سال جزو زوار این مسیر باشد تا بداند هر آنچه از زیبایی های این مسیر می گویند حقیقی تر از هر واقعیتی است؛ همین که یک بار هم قدم زوار شده باشد، تجربه نابی از لحظات بی نظیر خدمت خادمان، یا صداهای آشنای تلاش خادمین برای دعوت از زوار به حضور در موکب ها و پذیرایی از آنها، یا تجربه چشیدن طعم گس چایی عراقی را چشیده باشد، می تواند درک کند نداشتن توفیق حضور در این اجتماع چه حسرت بزرگی است. اگر مصلحت باشد در جهان عطا می کنند اما اگر مصلحت نباشد، پاداش آخرتی عطا می کنند؛ اما یک حسنه را که پروردگار به موسی بن عمران (علیه السلام) فرمود آن حسنه بر عهده من است و بنده ام را از دنیا نمی برم تا در همین دنیا چند برابر به او پاداش بدهم و آن این است که اگر کسی یک دینار برای حسین من خرج کند، تا از دنیا نرفته است پاداش او را هفتاد برابر خواهم داد. گاهی می بینید پولی را در راه حضرت سیدالشهدا(علیه السلام) و برای فرهنگ ابی عبدالله(علیه السلام) و جلسات ایشان خرج کرده اید، اما خداوند متعال طور دیگری جبران می کند؛ بطورمثال عمره ای نصیب شما می کند که در ذهن شما نمی آمده و شما را کمک می نماید که این عمره را با اخلاص انجام دهید.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان عطرحرم در مورد این مطلب