قصه ۸ ساله حجت الاسلام مجید باباخانی در خیمه هیات ها
به گزارش عطر حرم، مجید باباخانی در هشت سال خادمی، برای پیوند طیف های مختلف هیئتی، تقویت شبکه هیأت ها و پشتیبانی از خادمان و فعالین این عرصه کوشش کرد.
یادداشت میهمان - رحیم آبفروش، دبیر جامعه ایمانی مشعر؛ هفته گذشته، پس از هشت سال، مراسم تودیع حاج شیخ مجید باباخانی بود، به طور معمول در این جنس مراسم ها شرکت نمی کنم، آدابش را هم نمی دانم...
اما این دفعه فرق می کرد و به رسم ادب باید حضور می یافتم.
گفته بودند باید دقایقی هم صحبت کنی، چندخطی را سیاه کرده بودم که فرصت نشد همه اش را بیان کنم... گفتم همان سیاهه را مرتب کنم، شاید بیش تر به کار آمد...
اهل تملق نیستم، این سال ها هم مشخِّصه شخصیتی ام، حریت و استقلال، صراحت و رک گویی و گاه نقدهای بی مهابا و بی رحمانه بوده،
در این مدت هم کم با هم زدوخورد نکرده ایم و شاید تیزترین و تندترین نقدها را همین برادرش به او حواله کرده است...
این ها را گفتم که این چند کلمه را محکوم به تملق یا تمجید بی وجه و مدح بی جا نکنید، که البته مجید را احتیاجی به تمجید نیست!
حاج شیخ مجید باباخانی، هشت سال پیش، آبان ۹۷ بود که مدیریت «اداره کل تشکل های دینی و مراکز فرهنگی سازمان تبلیغات اسلامی» را بر عهده گرفت تا ۴سال بعد در شهریور ۱۴۰۱، که این «اداره کل» تبدیل به پارادوکسیکال ترین ترکیبِ واژگانیِ فرهنگِ لغاتِ عرصه فرهنگ شد، «سازمان هیئت»! و از آن روز هم ۴سال تا همین روزها، ریاست این سازمان را بر عهده داشت...
هشت سالی که هشت ماه اخیرش، خاص ترین روزهای انقلاب اسلامی بوده است...
و البته همه می دانیم که از روز اول آمدن حاج شیخ محمد قمی (کثّرالله امثاله فی مدیران فرهنگی!) «سازمان تبلیغات» هم دیگر سازمان نیست! چه برسد به «سازمان هیئت»... تا قبل از این، سازمان، بخصوص «سازمان تبلیغات» نماد نظام بوروکرات سنتی و همان قفس آهنینی بود که وبر گفته بود، که عاملیت عناصر انسانی را در خود به بند می کشید، که...
از همان سازمان هایی که گمان می کردیم اگر برچیده شوند، ظهور صدسال جلو می افتد و بچه های هیات ها و مساجد هر وقت برای تعجیل در ظهور دعا می کردند، نیم نگاهی هم به این سازمان ها داشتند!
اما شیخِ خوش سیمای چشم آبی قصه ما، از روز اول اعلان نهضت کرد... و باآنکه به سبب محدودیت های معمول حقوقی و قانونی، اسم را نمی شد تغییر داد، بنا بر این گذاشته شد که رسم تغییر کند... هم چنان که این سو با آمدن شیخ پرجذبه دیگری، امید داریم سازمان بسیج، به نیروی مقاومت بسیج رجعت نماید...
الغرض اتخاذ عنوان «سازمان هیئت»، نه از روی میل و اراده که به واسطه تنگنای صفحات کتاب قانون بود!
شیخ مجید باباخانی سنگری، از همان اول در سنگر بود تا امروز که هم چنان در سنگرِ خدمت به دستگاه سیدالشهداء(ع)، باقی مانده! کوچ از سنگر به رشت و از رشت به کرج، سیر تکامل تجربیات فرهنگی شیخ مجید قصه ماست...
دانشکده مکانیک و رشته مکانیک سیالات دانشگاه گیلان، سینه تنگ و تشنه او را سیراب نکرد، اما او را با یارانی هم چون حاج سیدناصر میرمحمدیان و شیخ حسن کردمیهن و... و از تمامی مهم تر آیت الله حاج شیخ رضا رمضانی گیلانی و حاج شیخ محمد قمی آشنا ساخت...
اما همه این ها به کنار، مسؤول این عنوان ثقیل، باید نگاه جامعی به اضلاع و اجزاء این عرصه داشته باشد و خصوصیت ستودنی شیخ مجید قصه ما این بود که در این حوزه با همگان نشست و در حد توان با هر صنف و گروهی، ارتباط برقرار کرد،
از بزرگان و پیش کسوتان و پیرغلامان تا جوانان و جوان ترها... از شاعران و نوحه سرایان تا مداحان و خادمان هیات... هر کدام هم با سلایق و علایق مختلف، از مجلسی تا محفلی، از سنتی تا صنعتی، از شورخوان تا شروه خوان، از آنها که برهنه بر سینه می کوبند تا آنها که دکمه تقوابسته، سینه را نوازش می دهند! از امام صادقی ها تا امام زمانی ها، از گاراژدارها و قصاب ها تا لباس فروش ها و برنج فروش ها، از تجریش تا هرندی..
از این ها مهم تر این بود که این جماعت هم، او را پذیرفتند. زیست بوم هیات، به مثابه موجود زنده ای است که نسبت به پیرامون خود، واکنش دارد، هر کسی را راه نمی دهد، راه دهد، رخصت نمی دهد، رخصت دهد، عزت نمی دهد...، لازمه توفیق در این میدان شناخت میدان و رعایت ادب و آداب آنست...«می کده حمام نیست، سرزده وارد مشو... »، الحمدلله حاج شیخ مجید ما مؤدب به این آداب بود و رخصت ورود به این عرصه را پیدا کرده بود... در این نوبت هیات ها تکریم شدند، خادمان هیات محترم شمرده شدند، پشت و پناه و وکیل و حامی یافتند که جا دارد در همین جا نه فقط از آشیخ مجید که از شخص حاج آقای قمی هم قدرشناسی کرد...
ماه، همیشه یک نیمه اش را به ما نشان داده است و نیم رخ دیگرش پنهان است، «روایت فتح» مجموعه کتاب هایی را دهه هفتاد منتشر می کرد با عنوان «نیمه پنهان ماه» که به خاطرات هم سران شهداء می پرداخت...، نیمه دیگر زندگی شهداء که دیده نمی شد. اما عاشق مجید ما نیمه پنهانی داشت که عیان بود، هم راهی سرکارخانم شریفی در طول دوره خدمت شیخ، بطور قطع یکی از رازهای توفیقاتی است که در این راه نصیبش شد. علاوه بر این هم راهی، مسؤولیت امور بانوان سازمان هیات، همان وجهی بود که این نیمه پنهان را عیان کرده بود، هرچند پایان خدمت ایشان، خیلی بی سروصدا و غریبانه رقم خورد، نه تودیعی، نه تجلیلی، نه تشکری...
جا دارد همین جا به احترام تمام هم سرانی که صبورانه و غریبانه، گاه بی نام ونشان، چون کوه، استوار، پشت مردان این سرزمین ایستاده اند و هم پای آنها هم سفر قصه ها و غصه های انقلاب گشته اند، بایستیم و کُلَه از سر برداریم و سر تعظیم فرود آوریم.
بطور خلاصه، گفتم همان سیاهه را مرتب کنم، شاید بیش تر به کار آمد... اهل تملق نیستم، این سال ها هم مشخِّصه شخصیتی ام، حریت و استقلال، صراحت و رک گویی و گاه نقدهای بی مهابا و بی رحمانه بوده، در این زمان هم کم با هم زدوخورد نکرده ایم و شاید تیزترین و تندترین نقدها را همین برادرش به او حواله کرده است... این ها را گفتم که این چند کلمه را محکوم به تملق یا تمجید بی وجه و مدح بی جا نکنید، که البته مجید را احتیاجی به تمجید نیست!حاج شیخ مجید باباخانی، هشت سال پیش، آبان ۹۷ بود که مدیریت اداره کل تشکل های دینی و مراکز فرهنگی سازمان تبلیغات اسلامی را بر عهده گرفت تا ۴سال بعد در شهریور ۱۴۰۱، که این اداره کل تبدیل به پارادوکسیکال ترین ترکیبِ واژگانیِ فرهنگِ لغاتِ عرصه فرهنگ شد، سازمان هیات ! زیست بوم هیأت، به مثابه موجود زنده ای است که نسبت به پیرامون خود، واکنش دارد، هر کسی را راه نمی دهد، راه دهد، رخصت نمی دهد، رخصت دهد، عزت نمی دهد...، لازمه توفیق در این میدان شناخت میدان و رعایت ادب و آداب آنست... در این نوبت هیأت ها تکریم شدند، خادمان هیأت محترم شمرده شدند، پشت و پناه و وکیل و حامی یافتند که جا دارد در همین جا نه فقط از آشیخ مجید که از شخص حاج آقای قمی هم قدرشناسی کرد... ماه، همیشه یک نیمه اش را به ما نشان داده است و نیم رخ دیگرش پنهان است، روایت فتح مجموعه کتاب هایی را دهه هفتاد منتشر می کرد با عنوان نیمه پنهان ماه که به خاطرات هم سران شهداء می پرداخت...، نیمه دیگر زندگی شهداء که دیده نمی شد.
منبع: atreharam.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان عطرحرم در مورد این مطلب